Hier de achterzijde van de chalet, foto vanop de parking.

We bezoeken Radhadesh, ofte het Kasteel van Petite-Somme, op 5 km van Durbuy.

Dit kasteel werd 20 jaar geleden gekocht door de Krishna-gemeenschap. Meerdere malen per dag worden er rondleidingen in gegeven, en krijgt men, naast een korte presentatie over het kasteel, een voorstelling over het hoe, wat en waarom van de Krishna.

...tot we horen dat we elke dag om 3u30 moeten opstaan. Mmmmm. Moeten we nog eens over denken.

Dit gezegd : het is een mooie plek, en ook de mensen die de gemeenschap vormen verdienen respect voor hun verbintenis. Een bezoek waard dus.

We brengen onze laatste week door in Houffa, ter gelegenheid van de Houffa Marathon.

We hebben afgesproken aan de chalet met aantal collega-bikers uit de streek. In totaal vertrekken we met z'n achttien.

Hier worden de laatste technische voorbereidingen getroffen in een mistig Houffa (maar even later kregen we volop zon!)

Met heel wat moeite uitgereden, op een erbarmelijke tijd. Maar wat een sfeer in een zonovergoten Houffa!

Meer dan 2200 bikers deden dit jaar mee.

We gaan toch nog wel even naar Le Cheslé; om de camera in onze geocache te vervangen.

Het blijft één van de mooiste plekjes uit de streek.

• Monde Sauvage in Aywalle (foto) : een leuke verassing! Een groot safaripark, verschillende dierenshows,.. vergelijkbaar met Paradisio, maar meer divers; met nijlpaarden, giraffen, roofdieren,...
• Pays des Castors : een met gids begeleide tocht, vanuit Houffa, naar 3 verschillende bever-burchten; met film erna. Zeer leerrijk!

De eerste helft van Juli was vrij wisselvallig, maar bij onze aankomst op 13 juni wordt het eindelijk zomer.

Op zaterdag wordt het een vochtige 30 graden, en voor het eerst sinds lang kunnen we de BBQ uithalen!

We hebben voor ons verlof een lange lijst met aktiviteiten voorzien, zowel voor mooie als minder mooie dagen. Aangezien het de ganse week droog en mooi blijft, doen we uiteraard onze buiten-activiteiten. 

Op zaterdag doen we met de kayak de 25km van Nisramont naar La Roche ; en dit voor de eerste keer. Het grote waterdebiet (door de veelvuldige regen van de afgelopen dagen) zorgt ervoor dat we al na 4 uur in la Roche stonden. Een aanrader!!!

We gaan naar het "strand" van Maboge, waar we met eigen Kayak en visnetje rondjes varen, terwijl Maura met een visnetje op zoek gaat naar ons avondeten. grootste vangst was een 3cm lang visje.

In de visvijver van Achouffe lukte het beter : 3 vissen, waarvan 2 Zalmforellen van 750 gr elk! Allemaal voor Jeroen, want de kids vonden dat de vis op de pan toch zo zielig naar hen bleef kijken.

Hier staan we klaar om de route 5 aan te pakken.

En ik die dacht dat ik al een stukje kon biken....het bourgondische leven in de Ardennen eist zijn tol.

En het dient gezegd : het was leuk. Wel een stuk kleinschaliger dan zijn tegenhanger aan de kust. Maar wachttijden zijn hier zowat onbestaand.

En de Slingshot attractie is nog veel bangelijker dan de Dalton Terror in Walibi. Phieuw!!

De omgeving van Coo/stavelot s bijzonder mooi : de heuvels zijn bedekt met dichte loofbossen, en de overbekende watervallen zijn mooi om zien. Deze plek verdient meer te zijn dan alleen een schoolreis-bestemming.

Foto genomen vanop de kabelbaan naar de heuveltop.

Plopsacoo is slechts 20 min rijden van de chalet.

Hier zitten we halfweg de route 1; de minst moeilijke. We hebben deze zonder moeite uit kunnen rijden.

Het paarse vingerhoedskruid groeit welig - mooi...maar giftig!

Gisteren zijn we gaan zwemmen in Sunparks in Vielsalm, maar dat viel wat tegen - het tropische zwembad is te sober/klein. Na een kwartiertje heb je het er wel gezien. Neen, dan is Aqual'o in Houffa beter - en stukken goedkoper!

Opnieuw een verzoek van de kids : het maislabyrinth in Barvaux.

Ik verwachtte er niet veel van, maar het viel bijzonder mee : leuke (en toeweetalige) animatie leidde je doorheen de hectaren-grote maisdoolhof.

De kids vonden het fantastisch, en ook wij konden een rustige namiddag rondkuieren wel apprecieren. Het is geen thrill-ride à la Walibi, maar een aangenaam uitstapje.

Een kort bezoek met een terrasje - het is immers zo klein dat je niet veel tijd nodig hebt om het stadje te bezoeken!

Een tip om enkele euros te besparen : laat het toeristentreintje achterwege. Een ripoff tourist-trap!

Ondanks de voorspellingen houdt het weer zich bijzonder goed! Terwijl het in Vlaanderen giet, is het in de Ardennen aangenaam warm en zonnig! Uiteindelijk kregen we slechts één dag regen.

We doen de Ambachten-markt in Samree. Het dorpje is slechts enkele huizen groot, maar wordt ovverrompeld door duizenden bezoekers; die zich vergapen aan de honderden stalletjes.

Ook hier geen attractie met hoog octaan-gehalte, maar een leerijk parcours in een mooie omgeving.

Niet ver hier vandaan ligt ook het Wildpark.

Het is alweer meerdere weken geleden dat we nog eens in Houffa waren, en het doet ons goed terug te zijn.

De regen is -eindelijk- gestopt op vrijdagmiddag. Bij onze aankomst begint alles al op te drogen.

Zaterdag maken we een korte wandeling naar Brizy, op ongeveer 5km van de chalet. Een rustige, gemakkelijke wandeling op verharde weg. Deze staat beschreven in Lannoo's' groot wandelboek Ardennen. (hoewel je ze niet hoeft te kopen - ze is namelijk verkeerd... net zoals het overzichtskaartje in dit boek trouwens! Een schande dat Lannoo deze druk niet terugroept uit de handel; het boek staat vol met dergelijke kemels.

Hier leert Jeroen aan dochterlief hoe ze steentjes moet laten stuiteren op het water.

In de namiddag proberen we onze nieuwe vislijn uit. Een vergunning hebben we niet, maar onze kinderen vormen nog lang geen gevaar voor de vispopulatie.

Deze zomer gaan we WEL met aas vissen, in de visvijvers van Achouffe! Forel op de BBQ!

We stoppen ook even aan de Sherman, die net terug is van een onderhoud (zie ook mijn blogpost). Met zijn nieuwe verflaag kan hij er weer 50 jaar tegen (hoewel, de kids ontdekten al snel een paar nieuwe roestvlekken aan de rupsbanden; waar de coating onvoldoende nauwkeurig werd aangebracht.... waalse négligentie?)

Te mooi om niet van te profiteren, dus nemen we een dagje verlof erbij!

Op vrijdag maken Robert en ikzelf "de moeder van alle tochten"  (voor ons dan toch!). We combineren MTBroutes van Houffa met die van La Roche in een 85km lange monsterrit.

Vertrokken om 9u30, en totaal kapot (wij zijn beide in de 40!!!) terug thuisgekomen om 18u. Fantastische plaatsjes gezien, prachtige rit. (klik op kaart voor groter beeld). GPS track op simpele aanvraag!

Niet dus.

Hier koos Robert voor het linkerspoor, bedekt met wat opgewaaid zand en dus ogenschijnlijk poeierdroog. Zijn voorwiel zak onmiddellijk 10 cm diep in drijfklei, en remde Roberts' Carbon Trek - op één meter - af van 30 naar 0 km/h. Robert zelf deed er halve meter langer over, een fraaie duik over het stuur inclusief.

Toch wel ernstig genoeg om even te bekomen. De blauwe plekken zullen nog weken te zien zijn, net als de schaafwonden.

Deze klim op de blauwe route is onmogelijk te nemen - de route loopt hier dan ook in de andere richting.

Ook hier zorgt boomkap voor het occasionele obstakel.

Het stuk tussen Samrée en la Roche is uiteraard leuk : afdalen van 540 meter naar 220m, en dat doorheen de mooie loofbossen.

Het deel langsheen de Ourthe is achteraf gezien niet geschikt voor fietsers - de heuvelwandel zijn te steil, we moeten om de paar meter afstappen. Maar dit plekje maakt veel goed! Hierna vangen we de laatste serieuze klim aan : terug uit het Ourthedal, richting Houffa. We hebben er inmiddels al 70 km  opzitten.

Het ganse dorp is twee dagen lang ontoegankelijk voor auto's. 20.000 bezoekers lopen rond het parcours, of wandelen in de "village" tussen de vele ploegenteams, standjes,... Wie te moe is zit in de zon op één van de vele terrasjes.

Het ganse evenement baadt in een bijzonder gezellige sfeer. De ingekapselde ligging van Houffa, langsheen de kabbelende Ourthe, doen er veel aan.

Op de foto : Filip Meirhaeghe, fel aangemoedigd door dochterlief.

De omgeving staat inmiddels volop in het groen! Foto genomen aan  de chalet - met vlak voor onze beemer

onze trouwe Koreaan

die -tot spijt van mijn vrouw-

nog steeds niet kapot wil gaan.

Dit keer zijn we er zonder de kinderen... een heerlijk weekendje onder ons tweetjes.

Op zaterdag fietst Jeroen nog eens de mooie route 6: technisch, uitdagend. Hier op de foto een plekje waar elke rechtgeaarde biker met 70km/h naar beneden gaat... maar ik stop even om te genieten van dit doodstille plekje.

Gelukkig zijn de banden van de RR 9.1 daarvoor "op maat" gemaakt (Specialized Houffalize Pro, ontworpen voor deze condities)

• in het dunbevolkte Rettigny : langs de Oostelijke Ourthe
• de heerlijke, 14 kilometer lange wandeling in de dichte bossen tussen Samrée en la Roche.

En daarna een terrasje in Wibrin.